Heb je net jezelf een beetje geaccepteerd zoals je bent. Met al je ongemakkelijkheden, rafelrandjes en vreemde eigenschappen. 

Krijg je zomaar een kind en moet je vervolgens ook nog eens gaan dienen als een goed voorbeeld voor dat kind... 

Wordt er opeens verwacht dat je zomaar uit het niets de beste versie van jezelf bent. Nou, lekker dan. 

Maar zo is het leven toch niet? Ik ben heel slecht in het leven… Of is het alleen voor de show? 

Gewoon zo héél af en toe, als het uitkomt, om dan maar even als het perfecte plaatje te dienen? 

Best Of is, zoals de naam al zegt, een 'Best Of'-voorstelling, die toch volledig fonkelnieuw is... 

Hoe dat kan moet je zelf maar uitzoeken...