Mijn beide grootouders verlieten Indonesië na de oorlog. Ze kwamen aan in Nederland en delen van hun ziel bleven achter op de sawa’s, in de kampongs, op de pasar. En dan was er dat deel dat wél meereisde over oceanen, langs de evenaar, de kou tegemoet. Ze bouwden hun leven op, kregen kinderen en fietsten daarmee over dijken, langs molens en weilanden. Zachtjes zwijgend zoekend om hier te kunnen zijn en daar te kunnen blijven. Dat zoeken ken ik. En over die gespletenheid gaat mijn voorstelling Voorwaarts waarin ik verschillende delen van mezelf ontmoet. Rouwende, accepterende en stromende delen. Maar ook delen die vastzitten, vastzetten, vasthouden misschien.
 
Want wie ben je als je wortels op meerdere plaatsen groeiden? Wat gebeurt er met een droom als hij de grens oversteekt? Krimpt hij of krijgt hij vleugels? Hoe vind je thuis als de kaart van je herinneringen versnipperd is over meerdere plekken? En hoe breek je los uit familiepatronen die tegelijk houvast en knellende schoenen zijn? Over deze vragen zing, speel en vertel ik in de muziektheater voorstelling Voorwaarts. Met scènes die heimwee, humor en hoop ademen. Voor iedereen die ooit verhuisde, achterbleef of simpelweg vooruit wil.

www.esmayusmany.com


Foto: Marjolein Jaworsky