Wat was de reden dat jullie na bijna twintig jaar dachten: we gaan het gewoon weer doen?

“Omdat we elkaar creatief weer vonden. Heel simpel eigenlijk. We merkten dat we weer zin hadden om dezelfde kant op te gaan. En zodra we daarover begonnen te praten, kwamen de ideeën vanzelf. Als je twintig jaar een bepaalde creatieve hoek niet gebruikt, betekent dat blijkbaar niet dat daar niks gebeurt. Dat vaatje vult zich gewoon. Nou, dat van ons stond inmiddels behoorlijk onder druk. We hebben zoveel ideeën dat het niet eens allemaal in deze voorstelling past. De volgende staat in schets eigenlijk ook alweer klaar. Eerst deze maar eens netjes leren spelen. Laten we niet meteen overmoedig worden.” 

En de tijd is er rijp voor?

“Dat gevoel hebben we wel. Je merkt tijdens de try-outs dat mensen ongelooflijk veel zin hebben om gewoon weer een avond hard te lachen. Even lekker zitten en denken: jongens, kom maar op. Maak er maar een bende van. 

Dat vinden wij zelf ook heerlijk. Er is al genoeg waar je iets van moet vinden, waar je je zorgen over moet maken of waar je nog even op moet reageren. Bij ons mag je gewoon lachen. Om iets slims, om iets absurds, om iets waarvan je achteraf denkt: waarom moest ik daar nou zó hard om lachen? Dat laatste vinden wij vaak het lekkerst.” 

Ik dacht eigenlijk altijd dat jullie ruzie hadden.

“Ja, dat horen we vaker. Maar we hebben nooit ruzie gehad. Toen we uit elkaar gingen ook niet. Er is geen servies door de kleedkamer gevlogen. Niet uit boosheid, in ieder geval. 

We waren creatief een beetje uitgekeken op wat we aan het doen waren. We wilden allebei andere dingen maken en onderzoeken wat we nog meer konden. Dat hebben we vervolgens ook gedaan. 

Allebei heel veel verschillende dingen. Dat was goed en dat was nodig. 

Maar blijkbaar denken mensen bij een duo dat stopt toch al snel: die zullen elkaar wel de tent uit hebben gevochten. Het werkelijke verhaal is een stuk minder spectaculair. Sorry daarvoor. We hadden natuurlijk twintig jaar lang een enorme ruzie kunnen veinzen. Was publicitair misschien slimmer geweest.” 

Hoe is het om nu weer samen op het podium te staan?

“Ongelooflijk leuk. Die klik is er gewoon weer. Je kunt van tevoren bedenken dat het vast gezellig wordt, maar of het op het podium ook werkt, moet je toch afwachten. Nou, die magie is er als vanouds. We hebben ontzettend veel lol samen. 

Het fijne is dat er tussen ons iets gebeurt wat je niet helemaal kunt opschrijven. Je kunt een scène bedenken, je kunt de tekst maken, maar dan kijkt de ander op een bepaalde manier en ontstaat er ineens iets. Dat is echt van ons samen. En als de zaal daarop aanslaat, dan denk je: o ja. Dít dus. Daarom doen we dit.” 

Maar waarom zouden mensen nu nog op Arie & Silvester zitten te wachten?

“Nou, dat is natuurlijk een heerlijke vraag als je net een hele tour hebt geboekt. 

Of mensen op ons zitten te wachten, kunnen wij niet voor ze bepalen. Maar we merken gelukkig dat er veel mensen zijn die zin hebben in wat wij maken. Die ons vroeger zagen en denken: ja, dat wil ik nog een keer meemaken. 

En wij zijn ondertussen natuurlijk ook verdergegaan. We hebben twintig jaar geleefd, gewerkt, dingen gemaakt. Dat neem je allemaal mee. We gaan geen oude voorstelling staan naspelen. Het is helemaal nieuw, maar wel met die energie en die gekte die mensen van ons kennen. 

Bovendien kunnen we het nog. We zijn jong genoeg om het fysiek aan te kunnen en oud genoeg om te denken: als we dit willen doen, moeten we het nu doen. Dat leek ons een prima moment.” 

Wat kunnen we verwachten?

“Een typische Arie & Silvester voorstelling. Veel visuele scènes, veel grappen, woordspelingen, rare gedachtesprongen. Ideeën waarvan je tijdens het bedenken denkt: dat kan helemaal niet. En dat we het dan toch gaan proberen. 

Maar uiteindelijk draait het om ons tweeën. Om die wisselwerking. Al die beelden en grappen zijn heerlijk, maar het moet tussen ons gebeuren. Daar zit de motor. Als wij elkaar vinden en de zaal gaat mee, dan kan er ineens heel veel. 

We willen dat je ergens halverwege denkt: hoe zijn we hier in godsnaam terechtgekomen? Terwijl het voor ons op dat moment volkomen logisch is.” 

Is dit ook een voorstelling voor een nieuwe generatie?

“Absoluut. Als je vroeger naar ons kwam, neem dan vooral je kinderen mee. Die zijn inmiddels misschien wel rond de twintig. Dat is toch te gek? Dat je nu samen naar iets kunt gaan waar je vroeger zelf zo veel plezier aan had. 

Het is geen kindervoorstelling, voor alle duidelijkheid. Je hoeft niemand een pakje drinken mee te geven. Maar het lijkt ons fantastisch als er straks twee generaties naast elkaar zitten te lachen. En die kinderen hoeven ons helemaal niet te kennen. Je hoeft geen twintig jaar huiswerk in te halen. Wij beginnen gewoon en je merkt vanzelf waar je in terecht bent gekomen.” 

Nog één keer dan: waarom moeten we een kaartje kopen?

“Omdat je zin hebt in een avond ouderwets hard lachen, met een volledige nieuwe Arie & Silvester voorstelling. Omdat wij ontzettend veel zin hebben om dit weer samen te doen en jullie daarin mee te nemen. 

Het heet niet voor niks Arie & Silvester breken de tent af. We gaan er een heerlijke bende van maken. 

Wel even wachten met afspreken tot iedereen binnen is. Anders zit je meteen met die kaartverkoop.”