Porgy Franssen, Carine Crutzen, Vincent Croiset e.a.

WIJN een thrillerkomedie

wo 25 april 2018 20:15

Bestel

De opvolger van de succesvolle thrillerkomedie ‘Hartstocht’ uit 2016.

In de thrillerkomedie ‘WIJN’ nemen zes acteurs u mee in een met wijn doordrenkte avond, waarop alles net even anders loopt dan verwacht. Charles en Charlotte ontvangen in hun grachtenpand in Amsterdam oude vrienden Bob en Marja voor de jaarlijkse wijnavond. Gezellig? Nou nee, want de sfeer is gespannen: Charles en Charlotte zijn uit elkaar gegroeid, Marja en Charlotte mogen elkaar niet en Charles heeft een wel heel bijzonder moment gekozen voor de wijnavond dit jaar. Bovendien is Ed dit keer niet uitgenodigd, terwijl hij de wijnavonden ooit heeft bedacht en altijd van de partij was. Als hij toch nog komt opdagen en even later ook de met psychische problemen kampende dochter van Charles en Charlotte opduikt, loopt de boel compleet uit de hand.

Met: Porgy Franssen, Carine Crutzen, Vincent Croiset, Renée Fokker, Evert van der Meulen en Randy Fokke

Regie: Victor van Swaay

 

Voor deze voorstelling is een gratis inleiding door Evert van der Meulen om 19:15. Hiervoor dient u wel vooraf te reserveren.

Evert van der Meulen speelde bij Baal, de Theaterunie, Rieks Swarte, Caroussel, Toneelgroep Amsterdam, Art en Pro, Ro Theater en Oostpool. Hij is één van de oprichters van Mugmetdegoudentand. Op televisie was hij onder andere te zien in Rozengeur en Wodkalime, SpangaS en Flikken Maastricht. Bij Hummelinck Stuurman speelde Evert van der Meulen in Het Diner en Hartstocht. Evert van der Meulen speelt zelf mee in de thrillerkomedie WIJN.

Over de inhoud van de inleiding
De inleiding gaat in op de ontstaansgeschiedenis van het script, de betrokkenheid en visie van de regisseur en de rolbenadering van de acteurs. Natuurlijk worden ook de bijzondere wijnen die in de voorstelling aan bod komen besproken.

"Fantastisch ten tonele gevoerd (…) Carine Crutzen geeft met vonkelende ogen ingehouden stijl aan Charlotte, Renée Fokker is scherp en snibbig als workaholic en Vincent Croiset biedt met flair tegenkleur. Randy Fokke zorgt tot slot als gekwetste dochter Eveline voor een vleug jeugdige nectar, met bittere afdronk."de Volkskrant****

"Philip Walkate schreef met Wijn een vrolijk en snel stuk, dat lonkt naar de Angelsaksische traditie van Edward Albee vanwege de ongemakkelijke, intermenselijke relaties en de lijken die uit de kast vallen. Regisseur Victor van Swaay houdt de vaart er flink in, wat goed uitpakt, omdat hij werkt met een groep uitstekende acteurs die per rol ook nog eens erg goed gecast zijn.

Carine Crutzen schittert als de droeve moeder Charlotte die tegen de klippen op probeert de schone schijn van een geslaagd echtpaar vol te houden. Aan Porgy Franssen is de rol van de bankierende wijnliefhebber Charles zeer toevertrouwd. Hij becommentarieert zijn rol nu en dan met veelzeggende blikken naar het publiek. Vincent Croiset zet de kunstenaar Ed zeer stijlvast neer als een mooie, lompe, ongelikte beer met een knotje achterop zijn hoofd en oud gebreid vest aan.

Evert van der Meulen is de comic relief: zijn Bob is een blij ei, hij leutert maar door. Al valt iedereen hem in de rede, hij probeert de lieve vrede te bewaren. Renée Fokker is de keiharde psychologische onderzoeker Marja, die misschien alles weet van statistieken, maar weinig van tact. Randy Fokke speelt dochter Eveline, die op het verkeerde moment binnenvalt. Het meisje wrijft in elke vlek, peutert alle wonden open, maakt concreet wat misschien beter bedekt had kunnen blijven."Theaterkrant.nl****

"Wijn is een Who’s Afraid of Virginia Woolf? voor onze tijd"- NRC***

"Toegankelijk, met een volle body, bitterzoet en het rolt heerlijk over de tong" - Telegraaf****

"Prachtig geconstrueerd en sterk gespeeld (...) een geweldige avond" - Scenes.nu****

‘Het is een groot plezier om deze rol te spelen’

Carine Crutzen en Renée Fokker spelen de vrouwelijke hoofdrollen in Wijn, een nieuwe tragikomische toneeltekst van Philip Walkate.

De één (Crutzen) speelt een dame uit een buitengewoon rijk milieu. Haar man is CEO van een bank en organiseert wijnavondjes waar wijnen worden geschonken van meer dan duizend euro. De ander (Fokker) is als docent sociale psychologie beslist well to do, maar haar man is ‘slechts’ broodschrijver en aan de hoge stand van de gastvrouw zal zij nooit kunnen tippen. Dat geeft spanningen.

Fokker: ‘Het is een groot plezier om deze rol te spelen. Dat heeft met dat welgestelde milieu te maken. Ik kom daar zelf absoluut niet uit, maar ik ken het wel uit mijn jeugd. Wij woonden aan de ‘goudkust’ van Nijmegen. Iedereen had daar een zeilboot. Wij niet. Iedereen zat op hockey. Wij niet. Al die kinderen kwamen altijd dolgraag bij ons, want bij ons mocht alles. Mijn ouders vonden het belangrijker dat je deed wat je leuk vond dan dat je ‘het beste’ deed. Terwijl het in die kringen altijd beter en hoger moet, ook al zit dat er niet in. Het is een milieu van ‘keeping up appearances’.

Dat milieu is mooi weergegeven in de voorstelling: het stuk is een rariteitenkabinet van mensen die allemaal niet zeggen wat er echt aan de hand is. Dat is grappig en pijnlijk tegelijk. Mijn personage Marja zegt alles met een vriendelijke lach, ook de meest vreselijke dingen. Ze is zelfverzekerd en speelt voortdurend mooi weer.  Dat is leuk om te doen, ik zoek die rol fysiek op en speel Marja als een soort kip, met een hoge borst, superalert en ik ga steeds ‘vol’ erin.’

Crutzen: ‘Het mooie en tragische aan mijn personage Charlotte is dat ze kampt met een groot verdriet dat ze kost wat kost binnenshuis wil houden. Wijn is echt een tragikomedie, dat betekent voor je rol dat je steeds moet schakelen en je emoties heel goed moet doceren. Je moet telkens de schijn ophouden en ondertussen op zoek naar momenten dat het verdriet er even uit mag. En eigenlijk mag dat in Charlottes milieu nooit.

Ik ken dat milieu vanuit de rol die ik heb gespeeld in de televisieserie Oud geld. Het mooie aan dat soort mensen vind ik de vanzelfsprekendheid van ‘ik mag er zijn’ en ‘ik heb het recht om het woord te voeren’. Tegelijkertijd zijn het mensen die iets op te houden hebben, die op een bepaalde manier hypocriet zijn in hun gedrag en dat vaak zelf niet door hebben. Dat is interessant om te spelen.’

En wijn? Zijn de actrices in hun dagelijks leven bekend met het drinken van exclusieve wijnen tijdens wijnavondjes?

Fokker: ‘Mijn vader was een wijnkenner. Ik heb in mijn jeugd heel wat oude Pomerols gedronken, maar eigenlijk is het niet aan mij besteed. Ik vind het ontzettend moeilijk om te proeven. Ik proef gewoon ‘wijn’. Dus je kan mij net zo goed een wijn uit de supermarkt geven.’

Crutzen: ‘Ik ben absoluut geen kenner, maar wel een liefhebber. Mijn man organiseerde vroeger wijnavonden. Niet met wijnen van meer dan duizend euro, maar wel met goede wijnen. Ik dacht dan soms ook wel: ‘Hoe lang kan je in hemelsnaam ouwehoeren over de smaak!’ Aan de andere kant vind ik het fascinerend dat je van zo’n wijnproeverij echt beter gaat proeven, je gaat je smaak ontwikkelen. En wij hebben – net zoals in het stuk gebeurt – bijzondere flessen wijn gekocht op een wijnboerderij in Italië voor onze twee zoons toen zij nog klein waren. Die flessen moesten blijven liggen tot ze achttien werden. Op hun verjaardagen hebben we ‘hun’ flessen opengemaakt en gedronken. Dat is dan echt een mooi moment.’

Tekst: Brechtje Zwaneveld