Arjan Ederveen en Jack Wouterse

Walden

wo 10 mei 2017 20:30

Bestel

Tragikomedie met Arjan Ederveen en Jack Wouterse als twee schoffelende oude mannen. Een grappige en ontroerende tekst van Ederveen over het nut van het leven, vriendschap, seks en de tijd die ongewild verstrijkt. 

De twee oude mannen Ab en Jacob (Arjan Ederveen en Jack Wouterse) schoffelen in de tuin. Ze schoffelen de zinloosheid van het leven weg. Ze hebben zich teruggetrokken in deze utopie waar ze wachten op het grotere, het allesomvattende, het menselijke….de seizoenen wisselen elkaar af, en ze blijven wachten. Ze zaaien horloges om de tijd te winnen. De één heeft een brief achtergehouden die voor de ander bestemd was. Ze schoffelen. Ze spelen typetjes, ze spelen tv programma’s na om maar niet toe te komen aan wat verzwegen wordt. Ze zaaien depressiviaatjes. Ze zijn bang voor de dood en ze willen niet oud worden. Twee mannen gevangen in de alledaagsheid van het leven.

Ederveen en Wouterse brengen met Walden de “opvolger” van Tocht. De tragikomische voorstelling waarin Arjan Ederveen en Jack Wouterse omringd door het publiek twee oudere vrouwen speelden die worstelden met eenzaamheid, met vergeten, met paasbrood en een haas. Met WALDEN schrijft Arjan Ederveen opnieuw een tekst over de tragiek van het leven; over het verlangen naar meer. Ook nu weer in regie van Alize Zandwijk.

met Arjan Ederveen en Jack Wouterse
tekst Arjan Ederveen
eindregie Alize Zandwijk
dramaturgie Liet Lenshoek
vormgeving Marloes van der Hoek en Wikke van Houwelingen
lichtontwerp Axel Dikkers
kostuumontwerp Erik Bosman
ontwerp kap en grime Leo Maliepaard
rekwisitieten Eva Arends
productie Ferida Yildiz
fotografie campagnebeeld René Castelijn

 

Eindtijd: +/- 21:45 uur (geen pauze)

Citaten

"De hit van Oerol is Walden van het Ro Theater. Arjan Ederveen en Jack Wouterse zijn knap op dreef [...] Hun weerbarstige dansje als Moeder Natuur en Vadertje Tijd is weergaloos. 'Je moet tijd zaaien om hoop te oogsten', is een van de onliners die echoot in deze broeierige moestuin vol dampende pootaarde en feestende reuzenkabouters"
— de Volkskrant | Annette Embrechts * * * * *

"Ederveen schreef een eenvoudige, maar mooie tekst die met fraai, soms vertraagd spel, mooi tot leven komt dankzij de sterke spelers. De locatie is prachtig en voegt veel sfeer toe. Walden is een van de grootste hits op Oerol. Het is een aangename vrij pretentieloze voorstelling met een mooie afwisseling tussen lach en traan."
— Scenes | Jos Schuring * * *

"Het is prachtig hoe ze traag en bibberend van oudheid op gang komen. De plot is niet meer dan een brief met slecht nieuws die Ederveen voor Wouterse geheim houdt. Maar waar het echt om draait zijn de handvol heerlijk komische scènes, waarin beide mannen hun acteerkunst (Wouterse) en komisch talent (Ederveen) tonen."
— NRC | Ron Rijghard

"Arjan Ederveen geeft samen met Jack Wouterse herkenbaar gestalte aan twee broers op leeftijd. Ze schoffelen in hun volkstuintje, vangen elkaar vliegen af en zien het einde naderen in deze aangenaam anekdotische voorstelling. Waarbij absurdisme, komische platvloersheid en weemoedig gemijmer elkaar in kabbelend tempo afwisselen."
— Telegraaf | Marco Weijers

"Beide acteurs blinken uit in hilarisch stil spel en stoute, goed getimede taalvondsten. Maar, bijna terloops, schetsen ze daarmee ook een schrijnend beeld van ondoorgrondelijke eenzaamheid. De een klampt zich vast aan de ander, de ander verkent ondertussen de randen van het bos. Dat kan niet goed zijn. Maar een drankgelag van eikeltjesjenever zal het lot niet veranderen. De pogingen van de een om de ander bij hem te houden, scheppen, zoals dat gaat, alleen maar meer afstand. Die tragiek is pijnlijk, herkenbaar en universeel."
— Theaterkrant.nl | Sander Janssens * * * *

"Door de lichtzinnige toon (Wouterse en Ederveen spelen naast kabouters ook typetjes) en sketchmatige opzet valt de voorstelling in de smaak bij een breed publiek."
— Cleeft | Maartje Geels

"Het wordt een tragikomedie, waarin de broers elkaar afwisselend zorgzaam bepotelen en geïrriteerd beschimpen. Het schrijnt soms zichtbaar. Evenwichtskunst die bij deze twee ervaren acteurs in goede handen is. Met zichtbaar genoegen, waarbij ze zich een enkel maal laten verleiden tot een langere uithaal, bouwen ze gebroederlijk het spel op. In mooie gebaren schuilt de hand van de meester. [...] Het sprookjesachtige slot van 'Walden' is de kers op de taart. Anderhalf uur lang verbijt het publiek met liefde de houten kont om vooral niets te missen van deze ontwapenende voorstelling. Nee, het is niet groots en meeslepend. Maar wel indrukwekkend. "
— Cultuurpodiumonline.nl | Mieke Kreunen

"De zinloosheid van het bestaan wordt in Walden perfect weergegeven. [...] Tijdens deze komische voorstelling is de onderlaag, de emotie, continu te voelen."
— het Parool |Rajko Disseldorp