Koefnoen

Koefnoen Live (try-out)

vr 14 jan 2022 20:15

Bestel

Na zestien succesvolle seizoenen op televisie trekken de mannen van Koefnoen nu met hun persiflages, types en imitaties het theater in. Up-to-date en fonkelnieuw materiaal, vertolkt door vertrouwde types als happy single Ipie, stijl en klasse-icoon Nesrin, de luidruchtige corps-studentes Fleur en Madelon, recreatief gebruiker slash sekswerker Annet en het onverwoestbare ANWB-koppel Okko en Eus. 

De wereld verandert razendsnel, soms sneller dan we in de gaten hebben. Dingen kunnen niet meer, mogen niet meer en niets lijkt blijvend. Hoe verander je een beetje soepeltjes mee? En wil je dat, durf je dat, kun je dat? Of blijf je liever met de shutters dicht zitten bingewatchen, wachtend op een maaltijdkoerier met een kubus op zijn rug?

In rake, herkenbare en confronterende sketches, songs en scènes storten Owen Schumacher, Jeremy Baker en Paul Groot zich, samen met Ruth Sahertian en Jeske van de Staak in een scherpe, wervelende satirische theaterrevue over veranderen, vernieuwen of vastroesten.

Het succesvolle tv-programma Koefnoen keert terug! In het theater laten Paul Groot, Jeremy Baker en Owen Schumacher zien dat ze het geraffineerde typeren nog altijd tot in de puntjes beheersen.

Vegetarische biba’s en een happy single in space

KOEFNOEN LIVE

Een nieuwe start in het theater

Een grappige en satirische kijk op het nieuws, met behulp van imitaties van Bekende Nederlanders, eigen personages en persiflages op bekende tv-programma’s. Van 2004 tot 2017 liet Koefnoen zijn humoristische licht schijnen op de actualiteit van die week. Toen het programma stopte gingen de makers, Owen Schumacher, Paul Groot en Jeremy Baker – medeschrijver en –speler sinds het eerste seizoen – in eerste instantie hun eigen weg. Uiteraard kwamen ze elkaar in het theater en achter de schermen bij diverse tv-programma’s nog wel tegen en zo ontstond het plan om Koefnoen te verplaatsen naar het theater.

Owen Schumacher: “Het begon te jeuken. Er gebeurde van alles in de actualiteit waarvan wij steeds vaker dachten: hoe zouden onze types daarop reageren? We hebben bijna vijftien jaar televisie gemaakt, in een vrij moordend tempo. We misten dat podium. Vooral voor onze eigen personages als Ipie, de happy single met haar rode rugzakje, de kakkers Joris en Monique of Okko en Eus, het ANWB-stel.”


De eerste vraag is natuurlijk: hoe verplaats je zo’n bekend programma van tv naar theater?

Jeremy Baker: “Op tv hebben we alle vormen en formats die bij televisie horen gebruikt en uitgebeeld. Dat gaan we nu ook doen, maar dan in het idioom van theater. Het idee is dat het een satirische revue wordt, heel afwisselend, met sketches en liedjes. Met af en toe een persoonlijke toon, een monoloog of juist een tapdans-act. Het wordt dus geen herhaling of greatest hits, we schrijven alles nieuw. En we zijn met zijn vijven, we nemen nog twee fantastische dames mee: Jeske van de Staak (The Great Gatsby, Was Getekend, Annie M.G. Schmidt, Rent) en Ruth Sahertian

(’t Schaep met de 5 Pooten, De Marathon, All Stars).”

Owen Schumacher: “Het fijne van theater is dat je meer aan de verbeelding kunt overlaten. Een deel van onze vorm op tv was juist dat het er altijd realistisch uit zag. Nu kunnen we meer spelen met de suggestie.”

Paul Groot: “Het lijkt mij bijvoorbeeld fantastisch om Ipie  astronaut te laten worden, in een mime-act met allerlei gewichtloze verrassingen. Je doet dan een beroep op de fantasie van het publiek.”

Schumacher: “In het theater maak je met je publiek een nieuwe start met andere afspraken.”

Tweede uitdaging is om het nieuws te vangen in een show die een half jaar op tournee gaat…

Baker: “We hebben niet meer die hijgende actualiteit in onze nek waar we per se iets mee moeten. Dat kan ook niet, dan zijn we de hele tournee dubbel aan het werk. Denk meer aan de trendmatige actualiteit. Maar we sluiten natuurlijk niet uit dat er af en toe een actueel grapje ingefietst wordt.”

Groot: “De rode draad van de voorstelling is verandering en hoe je daarmee omgaat. Er is best veel gebeurd in de vier jaar dat we niet meer op tv zijn: Trump, de #MeToo-beweging, het klimaat. Er zijn veel onderwerpen waar je je ineens toe moet verhouden. En die een verandering van ons vragen die niet direct voelt als een verbetering. We mogen geen vlees meer eten, niet meer vliegen, geen vrouwen nafluiten op straat. We onderzoeken hoe onze types daarmee omgaan.”

Schumacher: “Ze hebben allemaal zo hun eigen manier. In de herkenbaarheid daarvan zit de lol voor het publiek. En voor ons.”
Groot: “Ik zag een tijdje terug op tv een vrouw op Schiphol die werd geïnterviewd: ‘Hebt u last van vliegschaamte?’” Met een overdreven harde stem: “ ‘Waaat? Vlíégschaamte? Oooh, daar ben ik zó niet meer bezig!’ Ja, dat kan natuurlijk ook: volledige ontkenning. Ik denk dan ook meteen: leuk om zoiets te spelen.”

Welke types uit Koefnoen komen zeker terug?

Baker: “Nesrin, het sletje met stijl en klasse dat ik speel, gaat een TedTalk houden over #MeToo, de zeur-ouders van basisschool de Karrekrak komen natuurlijk langs. Happy single Ipie dus…”

Schumacher vult aan: “De dochter van het yuppenstel Joris en Monique blijkt ineens een klimaatactivist te zijn. Okko en Eus, het ANWB-stel, denken van elkaar dat de ander dement aan het worden is. Ook een grote verandering. En Fleur en Madelon, onze corpsmeisjes, zetten de vriendschap op scherp om een vegetarische bitterbal.”

Groot schiet weer in een type en zet een kakstem op: “Vegetarische biba’s? Gadverdamme, Fleur!”

Schumacher: “Het idee is eigenlijk: zijn we bereid om met minder genoegen te nemen? In de loop van de geschiedenis zijn we eraan gewend geraakt dat het altijd meer werd en beter ging, maar dat idee blijkt niet langer vol te houden. Verwende mensen pak je niet zomaar iets af. En verwend zijn we allemaal. Dat geldt ook voor ons als Koefnoen en dat zie je terug in de show: we pakken uit met types, volledig aangekleed, met een pruik en alles en dat pellen we langzamerhand af. Het soberder maken en eerlijker.”

Koefnoen grossierde ook in het nadoen van Bekende Nederlanders. Zien we die terug in de theatershow?

Groot: “Dat is natuurlijk lastiger, want we kunnen niet elke keer anderhalf uur pauze inlassen om make up, haar en kleding aan te passen. Maar wees niet bang, we hebben een spectaculaire manier gevonden om er – met kunst en vliegwerk – een flink aantal langs te laten komen.”

Baker: “Daarnaast laten we ook nieuwe types zien, of personages die wij heel leuk vonden om te spelen, maar die maar één keer langs zijn geweest.”
Groot: “Jij speelde bijvoorbeeld een keer in Sterren op het doek een schilder met ontploft afro-haar en een lodderige blik. Daarvan denken we: daar zit nog veel meer in.”

Waar verheugen jullie je het meest op?

Schumacher: “De lach van het publiek. Om reactie te krijgen uit de zaal – iets wat bij tv nooit zo rechtstreeks gebeurde – en om het elke dag weer live te spelen. Bij Koefnoen op tv was de inkt van de sketch net droog, dan snel opnemen en op zaterdag uitzenden. Dat was overleven, rodeo rijden en proberen op de stier te blijven zitten. Nu kunnen we de tijd nemen om finesses aan te brengen en dingen te vervolmaken.”

Groot: “Ik verheug me erg op de scène van Ipie in space. Ik hou van illusie en het theater is daarvoor de beste plek.”
Baker: “Mij lijkt het leuk om die personages meer reliëf te geven, meer uit te diepen. Daar was bij tv nooit tijd voor. Je krijgt nu elke avond een nieuwe kans. Kan ik denken: vanavond ga ik iets pittiger spelen of juist meer op de emotie.”

Schumacher: “We hopen dat mensen een heel leuke avond hebben en over een paar dingen toch nog even denken: hoe reageer ik daar zelf eigenlijk op? Dat ze zichzelf én hun buurman hebben herkend. Het is mét elkaar lachen óm elkaar. We zijn allemaal stumpers die het leven zo aangenaam mogelijk proberen te maken en dat lukt de ene keer beter dan de andere keer. Dat is ook troostrijk, denk ik.”

Tekst: Rinske Wels