AKF Sonneveldprijs 2018

Finalistentournee

do 6 december 2018 20:30

Verkoop niet gestart

Tijdens de Finalistentournee presenteren de drie finalisten van de AKF Sonneveldprijs zichzelf aan het land.

Na diverse selectierondes, een try-out tournee door heel Nederland en de halve finales, hebben de drie finalisten in april 2018 in de finale gestreden om de jury- en publieksprijs. Tijdens de Finalistentournee presenteren de drie finalisten zichzelf aan het land. Op deze avond ziet u de winnaar van de AKF Sonneveldprijs, Glodi Lugungu, in actie. De prijs werd eerder al eens gewonnen door o.a. Van der Laan en Woe, Louise Korthals en Yentl en de Boer. Maak kennis met de cabarettalenten van de toekomst!

De drie finalisten met hun voorstellingen:

Glodi Lugungu met Henk

Henk is een persoonlijk verhaal over afkomst, opvoeding, volwassen worden en familie. Glodi vertelt over zijn leven met een flinke dosis zelfspot en zijn moeder als stralend middelpunt. Glodi is een eigenwijze, optimistische, boeiende verhalenverteller met grote plannen voor de toekomst.

Michel & Tim met Wegens succes gestopt

In Wegens Succes Gestopt serveren Tim Niehe en Michel Doodeman talloze absurdistische, snelle sketches over gekke types op een bedje van menselijk onvermogen. Een voorstelling over identiteit, verandering en Gerri Eickhof.

Selma Visscher met Wat valt er te winnen

In een wereld die in brand staat, loopt Selma met een doosje lucifers rond. Omdat je vuur het beste met vuur kunt bestrijden. Niets zal worden ontzien, omdat dingen niet klein hoeven te zijn om ze uit te vergroten. Met een doortastende onverschilligheid en sociaal ongewenste liedjes banjert Selma de kleinkunstarena binnen. Want als je er nog over kunt zingen, dan valt het allemaal nog best mee.

 

De jury, bestaande uit Pietie van Veen (voorzitter) (cultureel ondernemer), Ron Rijghard (theaterredacteur NRC), Anne van Rijn (cabaretier, theatermaker), Erik Jobben (directeur Schouwburg De Meerse) en Aike Dirkzwager (regisseur), reikte de juryprijs uit aan Glodi Lugungu.

Juryrapport Glodi Lugungu:
“De jury vond het een genot om naar Glodi te kijken en te luisteren. Hij is wat slungelig, maar stond zelfverzekerd, met een ontwapenende charme en veel schwung op het toneel. Zijn semi-naïeve presentatie koppelde hij aan enkele sterke en oergeestige verhalen. Zijn lange verhaal over deurtrekken is een klassieker in de dop. Het was goed opgebouwd, met treffende details, beeldend verteld en het vormde een absurd inkijkje in het familieleven. Vooral het niet blijven hangen in realisme, door het negende kind te laten verdwijnen, verdient applaus."

 Juryrapport Michel en Tim:
“Michel en Tim vormen een karakteristiek duo met pit en flair. In hoog tempo speelden ze een reeks grappige sketches, met een spitsvondige rap over zelfingenomen jongens die in rijkdom geboren zijn. Geestig en bijzonder was ook het naspelen van een trailer.".

Juryrapport Selma Visscher:
"Selma maakte indruk met haar poëtische liedjes, fijnzinnige thematiek en een gedurfd concept, waarbij ze zichzelf vastpinde op een roltrap. Het eerste lied, over wereldse problemen die wel dichtbij kwamen, was grappig en aandoenlijk. Selma toonde zich een veelzijdig performer, met een bijna technisch perfect optreden. Chapeau.”

 

“Het was een afwisselende finale, zowel wat betreft de achtergrond van de kandidaten als de genres. Hoe afwisselend de optredens ook waren, Lugungu kwam als duidelijke winnaar naar voren. Hij had niet alleen de lachers op zijn hand, maar wist ook een diepere laag aan te boren.” - NRC

“Lugungu heeft de wapens in huis om uit te groeien tot een publiekslieveling.” - Het Parool

“Wie gek is op mooie zinnen, poëtische gedachten en fijnbesnaarde liedjes was het best af bij Selma Visscher.” - Het Parool

“Hij heeft niet meer nodig dan zijn slungelige loopje, een charmante lach, wat naïeve verbazing, enkele verontschuldigende gebaren en pure verhalen om de zaal en de jury om de vinger te winden. Verhalen die – zoals bij stand-uppers – niet gericht zijn op de grap, maar die in een aantal gevallen uitermate geestig zijn.” - Theaterkrant over Lugungu